کد خبر: 17006
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: ۳۱/ اردیبهشت/ ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۱

دکتر محمد طبیبیان اقتصاددان ایرانی در این باره به دو نکته مهم اشاره کرده است

این سدها حیات کشور عراق را تهدید می‌کند، چرا که این اقدام روی ورودی آب اروندرود تاثیر می‌گذارد. خورهای منطقه خشک شده و مصیبت زیست محیطی ایجاد کرده است. کاهش ورود آب به اروندرود سبب پیشروی آب شور دریا می‌شود و مناطقی از خوزستان را به صورت فزاینده با مشکل روبه‌رو می‌کند

کمبود منابع آب در ایران نسبت به نیاز کشاورزی و صنعتی از چند دهه پیش در ایران وجود داشته است اما پس از روی کار آمدن دولت روحانی رسانه‌ای شد. درباره مسایل آب ایران نکات قابل توجهی وجوددارد که کمبودآب یکی از آنهاست و البته توزیع همین آب هم مساله دارد و رقابت‌های منطقه‌ای میان ایران وترکیه و عراق نیز مزید بر مشکلات است.

دکتر محمد طبیبیان اقتصاددان ایرانی در این باره به دو نکته مهم اشاره کرده است که یکی مساله داخلی و یکی مساله خارجی است که می‌خوانید:

این بحران در سطح بین‌المللی و مناطق داخلی کشور مشکل‌ساز است. می‌دانیم که ترکیه قصد دارد ۲۲ سد بر روی رودهای فرات و دجله احداث کند، در حال حاضر هم چند سد ایجاد کرده است. این امر هم برای عراق و هم برای ایران زیانبار است. خصوصا این سدها حیات کشور عراق را تهدید می‌کند، چرا که این اقدام روی ورودی آب اروندرود تاثیر می‌گذارد. خورهای منطقه خشک شده و مصیبت زیست محیطی ایجاد کرده است. کاهش ورود آب به اروندرود سبب پیشروی آب شور دریا می‌شود و مناطقی از خوزستان را به صورت فزاینده با مشکل روبه‌رو می‌کند. اما عراق به دلیل مشکلات داخلی نتوانسته به این مطلب رسیدگی کند. اگر توجه کنیم در مرزهای دیگر هم کم و بیش همین گونه مشکلات قابل مشاهده است. در داخل نیز بحران اب و بحث حقابه در مناطق مختلف تنش‌زا شده و اگر چاره‌جویی نشود می‌تواند گرفتاری ایجاد کند. برای مثال دولت‌ها آب زاینده‌رود را به شهرهای دیگر منتقل کرده‌اند و عملا شهر تاریخی اصفهان را در معرض اضمحلال قرار داده‌اند که این فراگرد به سادگی ختم به خیر نخواهد شد.

دولت‌های ایران از قبل از انقلاب تا به امروز نفت‌محور بوده‌اند چون نفت، دلار در کف دولت‌ها قرار می‌داده که به زخم‌های مختلف بزنند. به همین دلیل هم به طور جدی مشکل آب را به حساب نیاورده‌اند، چون ظاهرا از این حیطه درآمدی برای دولت متصور نیست. اما آب مهم‌ترین مواهب طبیعی کشور است.

مسلما راه‌حل‌هایی وجود دارد. یکی از آنها بازیافت آب شهری – ایجاد شبکه فاضلاب و استفاده مکرر از آب در استفاده‌های غیرشرب – است. دیگر صرفه‌جوی در مصرف از طریق بازسازی شبکه‌‌های آبرسانی فرسوده در شهره و استفاده از ابزار قیمت‌گذاری است. بازنگری در شیوه‌های استفاده از اب هم راهی دیگر است، برای مثال چمن‌کاری در فضای شهری یک تقلید برگرفته از فرهنگ اروپایی است. چنان که وبلن می‌گوید: «چمن‌کاری پارک در شهرهای اروپا یا در باغچه‌ها یادآور چمنزار برای اقوامی بوده که قبل از شهرنشین شدن رمه‌دار بوده‌اند.» این در کشور ما چه صیغه‌ای است که در روزهای گرم تابستان آبفشان‌ها در اطراف اتوبا‌ن‌ها مشغول تبخیر آب در هوا هستند برای اینکه چمن داشته باشیم؟ در بسیاری از شهرهای کالیفرنیا در سال گذشته چمن‌کاری منازل و پارک‌ها به دلیل خشکسالی منتف شد.باغ در فرهنگ ایرانی محل درخت و سایه است که مناطق گرم و خشک طلب می‌کند.

همچنین اعمال کنترل اقتصادی بر مصرف آب کشاورزی در مناطق خشک و نیمه‌خشک ضروری است. در سال‌های اخیر در برخی از مناطق برای چاه‌ها پروانه بهره‌برداری صادر شده و حفر چاه جدید ممنع شده است. این نوع سیاست نمونه اقدامات غیرموثر است. زیرا چاه‌های دارای پروانه به میزانی که سفره‌های زیرزمینی اجازه می‌دهد از آب برداشت می‌کنند. این فقط یک امتیازی است که صاحب پروانه دارد و از دیگران دریغ شده است. امکان نظارت بر ممانعت فروش آب توسط این افراد نیز عملا وجود ندارد. این روش نه برداشت آب از منابع زیرزمینی را محدود می‌کند و نه انگیزه صرفه‌جویی در مصرف آب – از طریق اتخاذ فناوری‌های جدید و انتخاب نوع محصول – ایجاد می‌کند. روش کارگشا روش اقتصادی است مثلا قرار دادن کنتور حجمی بر روی چاه‌ها در مناطق خشک و قیمت‌گذاری برای حجم برداشت آب. این امر هم برداشت آب را کنترل می‌کند و هم انگیزه در نحوه استفاده از اب و اتخاذ تکنولوژی جدید ایجاد می‌کند. جدی گرفتن نمک‌زدایی از آب دریا در مناطق ساحلی خلیج فارس با بهره‌برداری از دستاوردهای جدید از جمله راهکارهایی است که می‌توان برای مشکل آب در نظر گرفت، البته فهرست اقدامات عملی بسیار طولانی است.

وی درباره موضوع انتقال آب دریای خزر و خلیج فارس به مناطق داخلی ایران گفت: علاوه بر اقداماتی که می‌توان به صورت اثباتی مطرح کرد برخی اقدامات سلبی را نیز می‌توان به میان آورد. مثال این موارد ایده انتقال آب خلیج فارس به کویر مرکزی و یا انتقال آب دریای خزر به سمنان است. کسانی به دنبال این پروژه‌ها هستند تا هزاران میلیارد تومان قرارداد پیمانکاری برای ده‌ها سال برای خود تضمین کنند. این خیال‌پردازی‌ها به جز هزینه و فجایع زیست محیطی نتیجه دیگری دربر ندارد. این افراد بد نیست به تجربه لیبی که معمر قذافی میلیاردها دلار هزینه کرد تا با ایجاد رودخانه مصنوعی آب از یک طرف لیبی را به طرف دیگر منتقل کند، توجه کنند.

منبع:ساعت ۲۴

FacebookWhatsAppGoogle GmailLineSMSSkypeTelegramViberWeChatTwitterGoogle+Yahoo MailGoogle BookmarksPinterestLinkedInShare




نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظر سنجی

آیا از عملکرد مسئولان در برگزاری انتخابات شورای شهر اهواز راضی هستید؟

Loading ... Loading ...
تازه ترین اخبار
آ نتورک