کد خبر: 31146
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: ۱/ شهریور/ ۱۳۹۷ - ۵:۵۵

روحانی برای همیشه فن آخر را به رقیب بزند و کارشان را برای همیشه در این کشور تمام کند.

یادداشتی بقلم شیخ محمد علی بهمئی در پایگاه خبری ؛ تحلیلی خوزستان سرافراز:

وقتی دکتر حسن روحانی وارد عرصه سیاسی کشور بعنوان نامزد ریاست جمهوری اسلامی ایران شد،شعارهای بسیار امیدوارکننده ،نقادی های شفاف از اوضاع اقتصادی و سیاسی کشور در گذشته و وعده ایجاد فضای سیاسی و آزادی بیان و گفتمان ،ایجاد روابط بهتر با کشورهای جهان و…را دکترین خود اعلام کرد.
روحانی متمرکز بر وعده افزایش امید به آینده بهتر ،شناسایی ظرفیت های کشور،بالا بردن امید اجتماعی و توسعه تعامل میان مدیران ارشد دولت و تعامل گسترده با دانشمندان علمی دانشگاهها و رفع و زدودن سیاست های غلط گذشته که مهمترین آنها جذب و حذف های بی رویه سیاسی و بی بنیان جناحی بود که به اعتقاد آقای روحانی اساسا نهاد دولت ها را به شدت در جمهوری اسلامی تضعیف میکرد و توان اجرایی کشور را به حداقل میرساند.

وعده های دولت تدبیر و امید برای توانمند سازی دولت ،حکمروایی خوب ،توانمندی جامعه و توانمند سازی نهادهای مدنی بخش مهم اهداف دکتر حسن روحانی بوده است.
مهمترین رویکرد دکترین آقای روحانی قبل و پس از پیروزی در انتخابات و دوره اول تاکید براینکه باید حس دولتمداری در مردم تقویت شود،این عمل به اعتقاد رئیس جمهور زمانی امکان پذیر می باشد که اعتماد و اطمینان را به جامعه بر گردانند و این کار تنها زمانی میسر است که مدیران کار آمدی داشته باشند و بتوانند مشکلات و مسائل مردم را مرتفع کنند.

رئیس جمهور ادامه تقویت هم نظری و هم سخنی را از مهمترین اهداف دولت تدبیر و امید دانسته و این مهم را در بخش های مختلف دولت سخنان هم ساز و هماهنگ شنیده می شد و هماهنگی دولت بدین معناست که دولت بعنوان یک مجموعه واحد برای پیشرفت کشور به طور یکپارچه و منسجم عمل کند.

متاسفانه این مهم ترین اصل از تعهدات دولت تدبیر و امید در انتخاب کابینه اول و مدیران اجرایی کشور به انجام نرسیده ،اگر چه این ضعف عمده تحت تاثیر مذاکرات ایران با پنج بعلاوه یک و موضوع برجام قرار گرفت و مغفول ماند.
وعده های آقای روحانی با وجود موانع فراوان داخلی زمانی لباس عمل بخود میگرفت که قرار بود با تدبیر و درایت ،توام با قاطعیت و شجاعت برای حل مشکلات کشور ایستادگی کرده ومردم شاهد این دست آوردها باشند.

روحانی تلاش کرد با تشکیل تیم مذاکره اهداف سیاست خارجی را به سمت یک آشتی بین المللی هدایت کند و برجام را بهترین میدان این آزمون میدانست،گرچه در داخل و خارج از ایران با برخوردها و کارشکنی های توفنده ای مواجه شد.

برجام با همه فراز و نشیب ها وسختی ها و کارشکنی ها که بر علیه تیم مذاکره کننده و شخص روحانی وارد شد و علیرغم همصدایی مخالفین داخلی و بیرونی نهایتا به ثمر نشست ،اگر چه عده ای از حکومتی ها به آن تن نداده و برای رسیدن هر چه سریعتر دولت به اهداف برجام همراهی نکردند و از طرفی دولت آمریکا هم ،به تعهداتش عمل نکرد.
باید با انصاف گفت زمانی که این مذاکزات به توافق رسید ،کشور در محاصره کامل اقتصادی و سیاسی آمریکا و اروپا و…بوده است که دولت موفق شد زنجیرهای محاصره اقتصادی و سیاسی را پاره کرده و قطعنامه های شورای امنیت را معلق کرده و تحریم های هسته ای و بانکی را بردارد.
اتفاقی که باعث شد دولت روحانی در این زمینه ناکام بماند ،فصل جدید مدیریت در آمریکا بوده و شکست های مهلک آمریکا و عربستان و اسرائیل در شکستن خط مقاومت در سوریه و عراق و لبنان توسط تروریست های داعش و سایر نوکران و سر سپردگان بود.

این مسائل و بخصوص تاثیر گذاری جمهوری اسلامی در منطقه و دشمنی مستقیم حزب جمهوری خواه آمریکا بخصوص ترامپ رئیس جمهور جدید ،بازی برجام را به هم زده و با یک سناریوی تهاجمی با عرب های حوزه خلیح و اسرائیل و فرمان بر گرداندن تحریم های یکطرفه آمریکا،مخالفین برجام در داخل را خوشحال کرد و چون پنج سال مترصد انتقام گیری از روحانی بودند،با تمام قوا و هم آهنگ با دشمنی های آمریکا و متحدانش ،آشوب ها را راه انداخته و کالاها را در انبارها پنهان کرده،قیمت ارز خارجی را به اوج رسانده و یکصدا کمر همت به شکست و سقوط دولت تدبیر و امید بسته اند.

همانگونه که قبلا عرض کردم به دلیل عدم کارآیی تیم اقتصادی که متناسب با شرایط بحران تشکیل نشده بود ،در مقابل این هجوم خارجی و داخلی و حتی دوستان روحانی ،دچار سردر گمی شده و فرصت را برای رقیبان داخلی فراهم کرده که از روحانی خواستار استعفا شده و یا اینکه وی را مجبور به تغییر کابینه کرده و جذب افرادی که جناح رقیب خواستار است.!!!

اکنون دولت تدبیر و امید به جای مقابله با بحران های اقتصادی و معضلات کشور و مردم به گوشه رینگی رانده شده که دو راه بیشتر برایش باقی نمانده است:
اول:یا در همین انفعال باقی بماند و کشور را به قضا و قدر بسپارد.
دوم :روحانی برای همیشه فن آخر را به رقیب بزند و کارشان را برای همیشه در این کشور تمام کند.

با توجه به فرصت حضور در مجلسی که برای روحانی پیش آمد و اشراف کاملی که به مسائل کشور دارند و مدارک و مستنداتی که از بازیگران حوادث سه ماه گذشته در دست دارند،با شفاف سازی و بیان حقایق براندازان و کودتاگران و همدستان دشمنان خارجی و موانعی که در این چهل سال بخصوص پنج سال گذشته با غارت اموال ملی و ایجاد دشمنی های دروغین و غیر ضرور و نابود کنندگان کشور و ملت را در مجلس باید افشا کند.

به نظر در این پیچ تاریخی؛
حضور روحانی که از هم اکنون بسیاری را دلواپس کرده است در مجلس تنها فرصت وی بوده ،زیرا رسانه ملی در پنج سال گذشته به شدت و حدت در انعکاس خدمات دولت تدبیروامید نه تنها همراهی نکرده بلکه در بزرگ نمایی و سیاه نمایی و تخریب دولت نقش راهبردی داشته و باور کردنی نیست که دولت جمهوری اسلامی ایران را بعنوان اپوزیسیون علیه تمامیت نظام تلقین کرده است.

این آخرین فرصت روحانی است که صادقانه حقایق را با مردم در میان گذاشته و خود و هواداران و حامیانش را نجات داده و کشور را از یک فرجام نامیمون بیرون آورد.

باید منتظر ماند که آیا حسن روحانی همه آنان که برای حکمرانی اش انواع فشارها و تهمت ها را تحمل میکنند را نجات میدهد یا برای آینده خودش در پی سایه امن و آسایش و باقیماندن در یک پست حکومتی پس از ریاست جمهوری را با سکوتش اختیار میکند.؟!!
اما باید بداند که این سکوت و معامله برای دکتر حسن روحانی هیچ منفعتی را به بار نخواهد آورد.
خدا آگاه تر است.
والسلام

FacebookWhatsAppGoogle GmailLineSMSSkypeTelegramViberWeChatTwitterGoogle+Yahoo MailGoogle BookmarksPinterestLinkedInShare
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظر سنجی

آیا از عملکرد مسئولان در برگزاری انتخابات شورای شهر اهواز راضی هستید؟

Loading ... Loading ...
تازه ترین اخبار
آ نتورک