کد خبر: 31531
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: ۱۷/ مهر/ ۱۳۹۷ - ۱۰:۳۹

براستی چرا دیگر فردی با مشخصات ایشان پیدا نشد؟

بسمه تعالی

بازنشر؛ خوزستان سرافراز/ مسجدسلیمان شهری ست که پس از انزوای تاریخی با پیدایش نفت بعنوان یک دهکده نفتی مجددا پا به عرصه قدرت در جغرافیای ایران گذاشت ولی عمر شکوفایی این شهر که مردم این دیار بعنوان شهر اولین ها به آن می بالند زیاد به طول نینجامید و حضور آن فقط بعنوان یک منطقه مولد ثروت برای دیگران در این دوران قابل بیان است.
از عمده مشکلات این شهر در کنار دیگر مشکلات معمول مردم این دیار که آن را به یکی از محروم ترین شهرهای ایران در حال حاضر تبدیل کرده است، کوتاهی نخبگان و قلم بدستان آن در انعکاس واقعی داشته ها و توانایی های آن می باشد و تعداد افراد اندک حاضر بعنوان نخبه که وجود خود را در قالب افرادی سیاسی متفاوت با دیگر سیاست ورزان کشور می دانند و آرمان های سیاسی،خود را محدود کرده و بخش دیگری از آنان ناامیدانه دست به دامن قدرت های کوچک محلی شده و اهداف شخصی خود را با بزرگ کردن صاحبان قدرت در این شهر گره زده و به تبلیغ به نفع آنان برای کسب منافع خود بدون در نظر گرفتن منفعت جمعی و آینده مردم این شهرستان می پردازند و به همین جهت در حال بزرگ جلوه دادن افرادی هستندکه در گذشته ماموریت هایی را برای فرماندهان خود به نفع احسن اجرا نموده و باز هم انجام خواهند داد و مشخص است که در گذشته سوار اتوبوس کدام سلیقه و محافظ منافع چه کسانی بوده اند و در آینده نیز به اجبار باید با همان اتوبوس ادامه مسیر دهند.
موضوع انتخابات در این شهرستان جز در دو دوره اول همواره براساس طایفه گری و طایفه خواهی استوار بوده است.
با وجود اینکه افرادی از این حوزه با القاب بزرگ(دکتر و پروفسور و…..) به مجلس رفته اند،اما کوچکترین سودی برای مردم این شهرستان نداشته اند و شاید یکی از دلایل بی تفاوتی آنان در مقابل مردم این جغرافیا وجود
تضمین هایی از جهت دارا بودن قوم پر تعداد(رای قومی زیاد )و حرف گوش کن بودن این مردم بوده است،که ادامه این روند بدون شک باعث عقب ماندگی و پسرفت این شهر خواهد شد.
همچنین با بررسی دو دوره اولیه انتخابات مجلس در این شهرستان به شخصیت هایی کاملا متفاوت با هم بر می خوریم،مثلا به نماینده ای غیربومی که مردم در آن برهه با دغدغه های خاص آن زمان به آن نگاه کرده و رای دادند،اما در زمان نشستن بر صندلی مجلس با بی تفاوتی و نداشتن هیچگونه احساس به مردم این جغرافیا در مجلس نماینده و مدافع مردم جغرافیای خودش گردید!
در مقابل ایشان دوره بعد،جوانی از مردم این دیار به نام محمد شهنی مصطفی بر این صندلی تکیه زد که علاوه بر توانایی شخصی خود، حمایت مردم و کمک نخبگان این شهر را دارا بود که بعد از گذشت چندین سال و آمدن دکترهای فراوان و قرارگیری آنان بر این صندلی در بهارستان هنوز جوانان آن زمان بنحوی به دوستی و رایی که به ایشان داده اند افتخار می کنند.
براستی چرا دیگر فردی با مشخصات ایشان پیدا نشد؟
شاید بتوان گفت با عبور مردم از انتخاب درست و شایسته و حرکت به دیدگاه های طایفه ای و دامن زدن نخبگان محلی به این گونه تفکرات باعث شده که دیگر فردی که بتواند در بین تمام مردم طوایف و اقوام محبوبیت لازم را بدست آورد پیدا نشود ، اگر نخبگان این شهر به مانند آن دوران  با دیدی منطقی تر به اوضاع این شهر بنگرند شاید از بین گزینه های‌موجود(بدون نگاه طایفه ای) بتوانند فرد توانایی که بخشی از خاطرات مجلس دوم این دیار را زنده کند پیدا کنند.

زمان بابادی شوراب
۱۵/بهمن /۱۳۹۴

FacebookWhatsAppGoogle GmailLineSMSSkypeTelegramViberWeChatTwitterGoogle+Yahoo MailGoogle BookmarksPinterestLinkedInShare




نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظر سنجی

آیا از عملکرد دولت روحانی و سیاست هایش راضی هستید؟

Loading ... Loading ...
تازه ترین اخبار
آ نتورک