کد خبر: 35351
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: ۲۹/ بهمن/ ۱۳۹۷ - ۳:۲۱

 

 در این مقاله مسئولین شادگان به طور عام و رئیس اداره میراث فرهنگی را به طور خاص خطاب قرار می دهم.

خوزستان سرافراز/ در مقدمه این مقاله به تعریف و تبیین میراث فرهنگی و اهمیت آن در شغل پایدار و توسعه ی مناطق می پردازم و در لابه لای مقاله به پتانسیل میراث گرانبهای شادگان از دو مقوله ی محسوس و نامحسوس خواهم پرداخت .

میراث فرهنگی به کلیهٔ آثار باقی‌مانده از گذشتگان گفته می‌شود که دارای ارزش فرهنگی باشد. این آثار می‌تواند دربرگیرندهٔ آثار ملموس (مانند بناهای باستانی) یا آثار ناملموس (مانند آداب و رسوم یک منطقه) باشد که امروزه در حفظ آن برای آیندگان می‌کوشند.

میراث فرهنگی منحصربه‌فرد، غیرقابل جایگزینی و در میان نسل‌ها از ارزش و احترام برخوردار است. چیزهای کوچک‌تر ازجمله آثار هنری و دیگر شاهکارهای فرهنگی در موزه‌ها و گالری‌های هنری گردآوری می‌شوند در حالی که برخی دیگر هم‌چون بناهای باستانی در مجموع یک میراث فرهنگی شناخته می‌شود.

از آن جا که شهرستان شادگان با توجه به مقوله فوق از موزه ی آثار و غیره ، اداره ی میراث فرهنگی شادگان جهت معرفی و شناسایی آثار ملموس و غیر ملموس شادگان اقدامی درخور تا حالا صورت نداده است.

اهمیت حفظ آثار فرهنگی

میراث بر جای مانده از گذشتگان در مطالعهٔ تاریخ بشر مؤثر هستند. حفظ آن‌ها نیازهای گذشتگان را بازگو می‌کند و در پس هر یک داستانی نهفته است. از دیدگاهی دیگر حفظ آثار می‌تواند به اعتبارسنجی خاطرات گذشتگان کمک کندامروزه روش‌های رایانه‌ای می‌تواند با دقت بسیاری شکل و ظاهر آثار اکتشافی را به دست آورد و داده‌های بسیاری را از شیوهٔ زندگی گذشتگان ارائه کند.

 ارزش نهادن به آثار فرهنگی برای هر نسل از ضروریات بدیهی است و چیزی که آنان را در عصر مدرنیته با گذشته ی درخشان خود پیوند می‌دهد . آنچه برای یک نسل میراث فرهنگی شناخته می‌شود، ممکن است توسط نسل بعدی حذف شود تنها برای این‌که توسط نسل پسین‌تر احیا گردد. مسئولین شادگان متاسفانه چنان گرفتار مشکلات روزمرگی هستند که گسیختگی و خودباختگی فرهنگی ایجاد شده در شهرستان شادگان را فقط به دید ناهنجاری می بینند و تنها اقدام آن ها توسل به قوه ی قهریه است . غافل از اینکه امروز نیاز فرهنگی شادگان از هر نیاز دیگر ارجحیت دارد.

امروز نوجوانان شادگان از آثار غیر ملموس منطقه ی خود نا آگاه هستند . برای همه مبرهن است که آداب ، رسوم ، عقاید و تاریخ منطقه برای اکثر مردم یا به فراموشی سپرده شده یا در میان نسل جدید محلی از اعراب ندارد.

امروز می طلبد که با برگزاری جشنواره های متعدد در زمینه های تاریخی ، شعر ، پوشش های منطقه و غذاهای منطقه جوانان را با تاریخ قومی ، فرهنگی و … آشنا کنیم . شاید نوجوان فست فودی را به غذاهای محلی که سرشار از ویتامین و پروتیین تشویق کنیم.

اموال فرهنگی (میراث مادی) دربرگیرندهٔ میراث فرهنگی فیزیکی یا ملموس هستند مانند بناها و مکان‌های تاریخی، آثار باستانی، مجسمه‌ها، کتاب‌ها، اسناد، آثار هنری، ماشین‌ها و دیگر ساخته‌هایی که گمان می‌رود برای آیندگان ارزشمند باشند. این اموال، شامل اشیائی است که از نظر باستان‌شناسی، معماری، علوم یا فناوری برای یک فرهنگ معین بااهمیت باشند.

شادگان با نام باستانی دورق در جنوب غرب ایران بر ساحل خلیج فارس همچون دری گرانبها در طول تاریخ می درخشد این سرزمین که در تاریخ معاصر ایستادگی ، مقاومت و شکست استعمار انگلستان را در زمان حکومت بنی کعب به زعامت شیخ سلمان یدک می کشد .از آثار گرانبهای منقول و غیر منقول زیادی برخوردار است .

تپه باستانی قطرانی ، خیط طشطشان روستای خشاب ، روستای مدینه زادگاه عالم بزرگ تشیع، روستای قراخان که نامی ترکی است نشان از حکومتهایی است که در طول تاریخ در این سرزمین حکومت کردند .لیکن به یقین می توان گفت : ” که اکثر مردم شادگان به خصوص جوانان از این مکان ها اطلاعی ندارند.

میراث مادی، به نوبهٔ خود، شامل میراث منقول (که به آسانی از جایی به جای دیگر قابل انتقال است) و میراث غیرمنقول (که قابل انتقال به جای دیگری نیستند) می‌شود. در گذشته و به ویژه در قوانین ملی کشورها میان میراث منقول و غیرمنقول، تفاوت زیادی وجود داشت و ارزش تاریخی بیش‌تر به یادمان‌ها، اشیای عتیقه و کارهای هنری معطوف بود. لیکن در سده‌های اخیر، اهل فن بر کم‌رنگ کردن مرز میان میراث منقول و غیرمنقول و یکپارچه‌سازی تمام وجوه میراث تمایل بیشتری نشان داده‌اند.

از آن جا که در حوزه اختصاصی بنده قرار ندارد و با توجه نام سخت وسایل مردمان قدیم این سرزمین به این اکتفا می کنم که این خطه از زمین ایران اسلامی از وسایل بسیار زیادی برخوردار است که باز هم اداره ی میراث فرهنگی در جمع آوری این وسایل اقدامی در خور انجام نمی دهد.

میراث فرهنگی ناملموس به جنبه‌های غیر فیزیکی یک فرهنگ گفته می‌شود و اغلب آداب و رسوم جامعه در یک دورهٔ زمانی را دربر می‌گیرد یا راه و روش رفتار در جامعه که معمولاً قوانین رسمی عمومی برای کارکرد در یک فضای فرهنگی خاص هستند. به عبارت دیگر میراث معنوی شامل بخشی از فرهنگ ماست که به شکل شفاهی و سینه به سینه به ما به ارث رسیده است.

این موارد شامل ارزش‌های اجتماعی، هنرهای نمایشی، هنرهای دستی و سنتی، سنت‌ها، آداب و رسوم و روش‌ها، باورهای زیبایی شناسانه و معنوی، بیان هنری، زبان و دیگر جنبه‌های کارکردهای انسانی است. به‌طور کلی حفظ میراث معنوی دشوارتر از حفظ میراث فرهنگی مادی است.

میراث معنوی یا به عبارت دیگر میراث غیرملموس بخش اساسی فرهنگ هر جامعه را تشکیل می‌دهد. تمامی آثار به جا مانده از فرهنگ‌های مختلف، معرف اندیشه و فرهنگ معنوی حاکم بر آن جوامع می‌باشد. در حقیقت معنویات بشر به صورت آثار مادی، فرهنگی و تاریخی تجلی می‌یابد و جنبهٔ ملموس میراث معنوی را ایجاد می‌نماید. میراث فرهنگی، حقیقت فرهنگی هر ملت است و رکن اساسی آن به‌شمار می‌رود که در حقیقت همان جوهر یا اصل فرهنگ هر قوم را تشکیل می‌دهد. توجه به میراث معنوی از این نظر حائز اهمیت است که در مقابل یکسان‌سازی فرهنگی در جهان می‌تواند مقاومت نماید. با حمایت از فرهنگ‌های گوناگون و توجه به آن‌ها می‌توان در مقابل جهانی شدن ایستادگی نمود و از هویت فرهنگی حفاظت کرد.

جنبه‌های حفظ میراث ناملموس عبارتند از:

فولکلور

تاریخ شفاهی

حفظ زبان

میراث طبیعی

چشم‌انداز فرهنگی تالاب شادگان

میراث طبیعی نیز بخش مهمی از میراث جوامع است که دربرگیرندهٔ حومهٔ شهر، محیط زیست طبیعی از جمله گیاهان و جانوران به عنوان «تنوع زیستی» و عناصر زمین‌شناسی (از قبیل کانی شناسی، ژئومورفولوژی، فسیل‌شناسی و…) به عنوان «تنوع زمین» است. این گونه از مناطق میراثی، با جذب گردشگران خارجی و داخلی، اغلب به عنوان بخش مهمی از صنعت گردشگری یک کشور ایفای نقش می‌کنند.

جنبه‌های حفظ میراث طبیعی عبارتند از …

چشم‌انداز فرهنگی

افزون بر این، یکی دیگر از وجوه بسیار مهم میراث، یعنی ارتباط میان میراث و جامعه، امروز جایگاه ویژه‌ای یافته‌است. به این ترتیب که میراث فرهنگی اعم از انواع مادی و غیر مادی آن بایستی در ارتباط با ارزش‌های فرهنگی جامعه تولیدکننده آن، مطالعه و بررسی شود.

شادگان با توجه به موقعیت جغرافیایی و قرار گرفتن در میان دو رودخانه ی دایمی کارون و جراحی و تالاب از موقعیت بی همتا برخوردار است لیکن مسئولین شادگان به ایستگاه گردشگری صراخیه اکتفا می کنند و از ظرفیت های منطقه ی شاخه که در سر ریز جراحی به تالاب قرار دارد.منطقه ای خوش آب و هوا که در فصل زمستان و بهار می تواند پذیرای گردشگران محلی ، استانی و کشوری باشد عنایتی نمی شود ، از ظرفیت طبیعی روستای سالمی هم سخنی رانده نمی شود.

قدمگاه ابوالفضل (ع) هم فقط در اربعین امام حسین (ع) مورد اهتمام و توجه قرار می گیرد.

امام زاده سید احمد واقع در روستای دیمه ی کوچک با توجه به قرار گرفتن در مثلثی از آب کنار رودخانه جراحی و انشعاب رودخانه منصوره است موقعیتی طبیعی سرسبز که هر بازدید کننده ای را مبهوت می کند باز هم در گمنامی به سر می برد و قس علیهذا .

شادگان در زمینه ی فولکور نیز غنی است اشعار شعبی و داستان هایی که در زبان محلی به نام [تصطیر الشام ] زبان زد عام و خاص است که باز هم از سوی اداره ی میراث فرهنگی مسکوت است.

مسئولین شادگان مدیریت فرسایشی را کنار بگذارید و فقط به جاهای در دید اکتفا نکنید کل شادگان در این سال پر خیر و برکت می تواند ظرفیت جذب گردشگران را داشته باشد .لازمه ی آن مدیریت صحیح و اطلاع رسانی است که طبعا هزینه ی چندانی لازم ندارد.

خبرنگار : صالح البوغبیش

عکاس مهدی چاملی

FacebookWhatsAppGoogle GmailLineSMSSkypeTelegramViberWeChatTwitterGoogle+Yahoo MailGoogle BookmarksPinterestLinkedInShare
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظر سنجی

آیا از عملکرد شورای پنجم کلانشهر اهواز راضی هستید؟

Loading ... Loading ...
تازه ترین اخبار
آ نتورک