کد خبر: 36386
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: ۱۳/ فروردین/ ۱۳۹۸ - ۷:۲۹

در بیانیه یوسف فرهادی بابادی عضو کمپین زاگرس مهربان آمده است ؛

خوزستان سرافراز؛ قسمت اول/همراهان جنبش مخالفت با انتقال آب و فعالان عزیز محیط زیست، امروز حدود پانزده روز بعد از خلاصی از شرایط بازداشت و زندان، فرصتی دست داد تا چند کلامی برای شما بنویسم و نسبت به مهر شما قدردانی کنم، هرچند شرایط اقلیمی کشور مجال برخی مباحث را نمی دهد و من آنها را کنار می گذارم.
پیش از هر چیز باید بگوییم بازداشت من از تاریخ ۲۸ بهمن سال ۱۳۹۷ فرصت جدیدی بود برای آشنایی با بخش مهمی دیگر از معضلات اجتماعی کشور در زندان ها. “حتما” شما نیز اخباری از آن را شنیده‏ اید! قصد ورود به این مسئله را ندارم اما در ابتدای امر باید اشاره کنم چنانکه ریاست سابق و متوفی قوه قضائیه آقای شاهرودی نیز اذعان داشند «زندان یک مجازات اسلامی نیست» و ای کاش می شد به آرزوی او جامه عمل پوشاند آن هنگام که گفته بود «از رییس سازمان زندان‌ها خواسته‌ام که همه زندان‌های انفرادی را تخریب کند و آنها را به صورت اتاق‌های بزرگ با شرایط و امکانات لازم در آورد»، اما مسئله تنها حکم زندان نیست، ساختمان ها و شرایط حاکم بر زندان نیز شرایط اسلامی و انسانی نیست و این را می توان از نگرانی ها و دغدغه های مسئوولین کشور نیز فهمید، خصوصا شرایط «زندانیان در انتظار حکم» انصافا ناگوار است. این چند خط را تنها از آن روی نوشتم که مسئولیت اخلاقی خود را در خصوص تذکار و یادآوری انجام داده باشم و گرنه آنچه بر من رفت، خوب یا بد رفته است. اُولی به هر چیز مردم اند و حق الناس!

در مرحله بعدی از صبر و طمانینه بسیاری از هموطنان، همتباران لر ، همراهان جنبش مخالفت با انتقال آب، خانواده و مردم بزرگ بختیاری و فعالان فضای مجازی تشکر می کنم که با هوشیاری عرصه شیطنت را بسته و با حفظ آرامش و دقت، تاثیر مطلوبی بر روند مسائل گذاشتند، البته واجب است از مخالفان و بینام های توهین کننده نیز تشکر کنم که زمینه مشخص شدن نقد های واقعی به موضوع انتقال آب را فراهم آوردند، خوشبختانه فرصت بسیار داشتند تا با افشای آنچه مدعی بودند؛ از منابع مالی تا روابط خاص، از اتهامات و مسائل دیگر را منتشر کنند ولی حداقل نزدیک پنج ماه از اولین شیطنت ها می گذرد که چیزی اضافه و افزون بر تکرار بی مایه حرف های گذشته نداشتند. همینطور از کانال صدای پای آّب تشکر کرده که پیرو زمان شناسی دقیق در خصوص مشی دشمن شناسی از ورود به «دوگانه های کاذب» در مواجهه با این قبیل فعالان خودداری کرده و پس از کشف و افشای آنها با سکوت در برابر حقوق فردی دیگر فعالان به آرامش جامعه کمک کردند، چرا که اولی به هر چیز مردم اند و حق الناس!

*قسمت دوم*

اما مسئله آب و محیط زیست، ما چه مخالف باشیم چه موافق، چه چشم ببندیم و چه دهان، بحران آب، «بحران آب است»؛ از خشکسالی تا بارش های شدید، از خشکی چاه ها و منابع زیر زمینی، تا سر ریز شدن آنها “بحران بودن” این مقوله را نفی نمی کند؛ راه حل پایبند بودن به قانون و اجرای بی چون و چرای قانون است؛ در همین چند روز خطی از فعالین استان اصفهان خواندم که از استاندارشان خواسته بودند «بدون چون و چرا دستور توقف کشت برنج را صادر کند»، این آگاهی و تقید به قانون انصافا شایسته تشکر و قدردانی است و ما امیدوایم در چهارمحال و بختیاری هم مخالفت با پروژه بن-بروجن یک امر همگانی شود. البته برای رسیدن به یک آرامش ضمنی تکنیک کوتاه مدت، خروج از تفکر سازه ای و استراتژی موثر بلند مدت تشکیل پارلمان آب است که منافع تمام ذی نفعان را به شکل مشخص در نظر بگیرد.

ساختارهای فعلی موجود در کشور، از قبیل «سازمان محیط زیست»، «شوراهای هماهنگی حوزه های آبریز»، «وضعیت فعلی وزارت نیرو»،«کمیته سازی های امنیتی برای آب»، و اقدامات دیگر نه تنها جواب نداده بلکه بحران را عمیق تر کرده است و خواهش من این است که با رجوع به اظهارات وزیر محترم نیرو در خصوص لزوم تشکیل وزارت آب، اظهارات ریاست سازمان محیط زیست درباره عدم موفقیت انقلاب در حوزه محیط زیست، اظهارت جناب پاپلی در خصوص ناکارآمدی همان سازمان و همچنین با مراجعه به اظهارات برخی نمایندگان در خصوص تبعات راهبرد امنیتی کردن آب و عدم عمل به مصوبات در استان های ذینفع دیگر موضوع را به دقت بررسی کنند.

در خصوص «شوراهای هماهنگی حوزه های آبریز» نیز مسجل شده است که اعمال فشار سیاسی مقدم بر امور کارشناسی است چرا که ساختار این شوراها نیز کارشناسی نیست و مطالبه سازی های غیر قانونی کنونی نیز که در اثنای سیلاب خوزستان صورت می گیرد، نشان می دهد وابستگان و ذی نفعان جامعه سیاسیِ منتفع از مناسبات آب، اجازه پیشرفت کارشناسی به مسائل را در این شوراها نمی دهند. لذا من معتقدم تنها راه خروج از بن بست فعلی، «مردمی کردن فرایند تصمیم سازی» در مورد آب “بر اساس” و “به شکل” «پارلمان آب» است. من معتقدم اگر دولت نمی تواند «کارفرمای» خوبی باشد، پس قاعدتا نمی تواند «میرآب» خوبی نیز باشد چرا که کارفرما بودن دولت در این کشور به معنای کنترل مناسبات آب است. لذا «پیشنهاد وزارت آب» ادامه همان «سیاست میرآبی دولت» است.
البته خوشبختانه فتنه انگیز بودن «میرابی دولت» در خارمیانه را می توان با انبوهی انباشت ادبیات جامعه شناسی نشان داد و این نیز صرفا سخن یوسف فرهادی بابادی نیست، ما با شکلدهی این بحث و پیگیری آن در «مجمع تشخیص مصلحت نظام» به دنبال جلب توجه مسئولین به این مُهام بوده، خصوصا آنکه خطر سد ایلسو بر روی دجله امروز مقامات را آگاه تر کرده است. لذا برای مقابله به مثل و پاسخ در خور ، راه حل امنیتی کردن آب نیست، بلکه مبارزه گفتمانی با میرابی همه دولت های منطقه و مردمی کردن تصمیم سازی درباره آب است. در داخل نیز اگر قرار باشد به صرف وجود مطالبه در میان توده ها از راه حل های عقلانی فاصله بگیریم، آیا چیزی جز تکرار تاریخی مناسبات میان ایران و روسیه در عصر عباس میرزا اتفاق می افتد؟

*قسمت سوم*

ما به جد معتقدیم امروز مطالبات آبی مردم یک فرصت تاریخی برای خروج از گفتمان «میرآبی دولت» است و رفتن یا بردن آب به حوزه امنیت ادامه جهل تاریخی در حوزه حکمرانی است. اینکه از مطالبه و حساسیت مردم استفاده شود تا یک پروژه آبی از یک منطقه به یک منطقه دیگر کشیده شود راهکار نهایی نیست؛ مخالفان را نیز به دو طریق می توان پاسخ داد، یا با سرکوب و مشغولیت آفرینی های کوتاه مدت و در نهایت اجرای پروژه ها زیر فشار لابی سیاسی و محدود سازی امنیتی فعالان، و یک راه دیگر ارجاع عموم به پارلمان آب است.

ما زمانی که در خصوص مدیریت دموکراتیک منابع آب در داخل به تفاهم برسیم، می توانیم آن را به شکل راه حل بین المللی در برابر تجاوز آشکار سد ایلسو و دولت ترکیه به حق حیات خاورمیانه قرار دهیم، اینکه بگوییم سد ایلسو را ناتو ساخته و بعد کل پروژه داخلی ایران را به کارفرمای نظامی بسپاریم مانند رفتار شطرنج بازی است که به جای پاسخ به حرکت حریف، حرکتهای او را تقلید می کند.
من چه قبلا و چه اکنون، در هر جمع بین المللی که شرکت کردم، چه حضوری و چه مجازی بر راهبرد پارلمان آب تاکید کرده ام و در حضورهای آتی خود در اجلاس بین المللی آب در دانشگاه سلیمانیه نیز اگر فرصتی باشد بر این حق مردم ایرن در برابر زیاده خواهی موجود در منطقه پافشاری خواهم کرد؛ کما اینکه هیچ نکته پنهانی در این مورد برای دستگاه های نظارتی وجود ندارد و سلامت مشی جنبش مخالت با انتقال آب و تاکید بر ماندن در حوزه قانون برای همه آشکار شده است.
خوشحالم که کانال صدای پای آب نیز با تاکید بر قانون و سر لوحه قرار دادن نصایح مقامات سیاسی و پرهیز از رفتار غیر قانونی در شرایطی که به نظر می رسید دستی فرقانونی توانسته طومار مخالفت با انتقال آب را به طور کلی جمع کند، آرامش خود را حفظ کرد و کماکان در چارچوب حقوق مردم، عرف سیاسی و قواعد اطلاع رسانی خود باقی ماند.

بسیاری کسان به خاطر بازداشت من در رنج قرار گرفتند، الحق، آخرین آنها خانواده است، من از همه آنها تشکر می کنم. می توانم به یقین بگوییم فضای بازداشت و بازجویی طولانی مدت من نه برای من خوشایند بود و نه برای مقامات نظارتی، امنیتی و قضائی. جدای از پاره ای مسائل که از آنها می گذرم، باید بگویم رفتار حین بازجویی هیچگاه از دایره ادب کلامی خارج نشد، هرچه بود از فشار یا راستی آزمایی یا … بود، اما مودبانه و محترمانه بود و این به معنای نفی ایرادات قانونی نظیر حق دسترسی به وکیل و دیگر موارد مطروحه نیست. من هیچ وقت برای خود حق فرار از توضیح به محاکم و مقامات نظارتی را قائل نبوده و نیستم و معتقدم مسائل را باید با تعامل حل و فصل کرد چراکه اساسا در حوزه محیط زیست قائل به منفعت مردم، حق الناس و قانونم، تلاشم این بوده که اولویت با مردم باشد و حق الناس که در قالب قانون مطرح است، آن هم نه با تفسیر فردی بلک با استناد به بندهای مشخص قانون.
از همه کسانی که متحمل رنج شدند، حلالیت می طلبم، امیدوارم سکوت و گفتار همه ما به پیشبرد قانون ختم شود.

FacebookWhatsAppGoogle GmailLineSMSSkypeTelegramViberWeChatTwitterGoogle+Yahoo MailGoogle BookmarksPinterestLinkedInShare




نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظر سنجی

آیا از عملکرد شورای پنجم کلانشهر اهواز راضی هستید؟

Loading ... Loading ...
تازه ترین اخبار
آ نتورک