کد خبر: 37290
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: ۱۲/ خرداد/ ۱۳۹۸ - ۴:۵۲

اگر پوسته تبلیغات رسمی ،تعریف و تمجیدهای رسانه ای ، حرفهای مهندسان تزریق به اصطلاح «امید » به جامعه را خراش دهیم و «واقعیت برهنه » را که هر روزه با آن درگیریم بخواهیم توصیف کنیم باید در یک کلام گفت حال اکثریت خراب است.

خوزستان سرافراز؛ حمزه جهانگیری/ اگر پوسته تبلیغات رسمی ،تعریف و تمجیدهای رسانه ای ، حرفهای مهندسان تزریق به اصطلاح «امید » به جامعه را خراش دهیم و «واقعیت برهنه » را که هر روزه با آن درگیریم بخواهیم توصیف کنیم باید در یک کلام گفت حال اکثریت خراب است.

جامعه در سردرگمی نسبت به آینده ،اضطراب ، ترس ، یاس و .. فرو رفته است . قیمت کالاها روز به روز بالاتر می رود ، کمتر روزی ست که شاهد تعطیلی واحدی تولیدی یا اخراج تعدادی از کارمندان نهادهای دولتی و غیر دولتی نباشیم ، هزینه های بیشتر هر روز کمر در آمدهای نحیف را بیش از پیش می شکند و ..

اخلاقیات جامعه بر بنیاد این واقعیت مادی روز به روز به سمت انحطاط بیشتری پیش می رود. ارزش های جمعی و همبستگی ها جای خود را به «چسبیدن کلاه » خود و «فرو رفتن در لاک »خود می دهد.

« امید » دیگر امیدی نمی آفریند . بازی های سیاسی دیگر کمترین «مازاد سیاسی » برای جامعه ندارد .سیاست رسمی کاملا به «نمایش » و «رقابت های جناحی » فرو کاسته شده است.

چیزی به نام جامعه وجود ندارد .تنها مشتی اتم های تنها که هر کدام بار خود را به دوش می کشند و هرکدام به تنهایی می کوشد کلاه خود را حفظ کند در صحنه اند.

این واقعیت عریان امروز ماست .اگر به سفیدی تبلیغات صبحگاهی رادیو یا تصاویری که تلویزیون نشان می دهد یا همراستا با پرگویی های مهندسان تزریق امید به جامعه نیست ،اشکال از آنهاست.

واکنش ها در برابر این وضعیت ؛ گوناگون و اما غیر رستگار کننده است. آنهایی که هنوز می توانند ادامه دهند با حجم کوله باری از یاس و اضطراب بر دوش بر جان کندن برای بقا در زیستی که هر روز غیر انسانی تر می شود اصرار دارند.

آنهایی که کم آورده و به مرز از هم گسیختگی مطلق شرایط مادی و روانی رسیده اند ترجیح می دهند ادامه این زجر کشیدن را پایان دهند.

عده ای دیگر مطب های روانشناسان و روانپزشکان را پر رونق کرده اند تا این وضعیت را دوام آورند.

عده ای به سوی آینده ای نامعلوم و به شوق رهایی بار مهاجرت بسته اند.

عده ای هم شاید هنوز فکر می کنند اگر آن مرد «عباشکلاتی » یا آن «آهنگر زاده » ی معجزه هزاره سوم بیاید رستگاری ممکن خواهد شد.

اما به حکم همان واقعیت و آن دانایی که از درگیری با آن بیرون می زند و نه «انتزاعیات مالیخولیایی » و «تجویزات مأیوسانه » نه «خاتمی » نه «احمدی نژاد » نه «خودکشی » نه «مهاجرت » نه «ادامه نکبت » هیچ کدام راه حل رستگاری نیست.

آن چه ما نیاز داریم «رخ دادی » ست که به ناگاه بیاید و به «عقربه های ساعت » که تداوم فاجعه را نشان می دهد شلیک کند و با گسست در فاجعه ،«رستگاری » را رقم زند . آن «ناممکن » ی که همچون حقیقت ی کلی جهت نوینی به زندگی خواهد بخشید و ما را از حصارهای «فردیت » خروج داده به سمت شنیدن «نداهای جمعی » و «رستگاری » خواهد برد.

البته شرط آن در کنار «تداوم ندادن » ،«نبریدن » ،پناه به «زاناکس » نبردن ،« نرفتن» و .. ناامیدی از «امید های کاذب » و بدبینی به «خوش بینی»های شیادانه است.

واقعیت به شیرینی سخنان پرشور «خانم مجری » رادیو که ما در فضای خواب آلود صبحگاهی مجبور به شنیدن آنها از رادیوی تاکسی هستیم نیست. اما علیرغم همه این تلخی ها می توان به رستگاری اندیشید آنهم در وضعیت آپوکالپتیک (آخر الزمانی ) کنونی . آنهم زمانی که به جای «زاناکس » ،«مرد عبا شکلاتی » ،«آهنگر زاده » و ..خود را برای آمدن «رخ داد» ی آماده کنیم که خواهد آمد و ما را در بر خواهد گرفت و با «گسست فاجعه » ، این «تلخی پر تکرار » را به «سروری بزرگ » تبدیل خواهد کرد.

آری ! در آخر الزمان هم «رستگاری » ممکن است .پس «نبرید » و «نروید » بلکه خود را برای آمدن ش مهیا کنید.

FacebookWhatsAppGoogle GmailLineSMSSkypeTelegramViberWeChatTwitterGoogle+Yahoo MailGoogle BookmarksPinterestLinkedInShare

برچسب ها:



نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظر سنجی

آیا از عملکرد شورای پنجم کلانشهر اهواز راضی هستید؟

Loading ... Loading ...
تازه ترین اخبار
آ نتورک