کد خبر: 44816
تعداد نظرات: بدون نظر
تاریخ انتشار: 12/ آوریل/ 2020 - 6:24
توضيحات حجت الاسلام موسی پور عضو شوراى شهر كلانشهر اهواز :

در جریان تدفین اموات کرونایی خبری از جمعیت نیست این افراد غریبانه جان داده اند. کسی زیر تابوت شان را نگرفته، فرقی نمیکند مادرشهید باشد یا فلان پیمانکار یا فلان فقیر؛ یکی از طلاب با فاصله و شرایط خاصی نماز میت می خواند و با فاصله از اموات عادی دفن میکنند.

بسم الله الرحمن الرحیم

ابتدای بروز بحران کرونا سردرگمی خاصی در رابطه با تجهیز اموات بوجود اومد.فتوای حضرت آقا در خصوص غسل همه مومنین و به خصوص نماینده محترم ولی فقیه را نسبت به این امر حساس کرد.

اما با توجه به پروتکلهای بهداشتی سازمان آرامستان مدتی گذشت تا توانست با زحمت فراوان(خصوصا اقای محمودی) مقدمات بهداشتی و شرعی غسل را فراهم کند.چند نفر از عزیزان طلاب جهادی هم برای کمک آمدند و در کنار غسالهای رسمی شروع به غسل کردند.اما بعد از چند روز شورای تامین بر اساس دغدغه های بهداشتی جدید دستور توقف داد و شرط کرد حتما غسالها در حین انجام غسل(حدود ۱۰ روز) و بعد از آن ۱۴ روز در یک مکان مجزا قرنطینه شوند.

این شرایط را خیلی سخت کرده بود و لذا با پیگیری که از حاج آقای موسوی فرد انجام شد ترتیب یک جلسه فوری با استاندار محترم گذاشته شد و الحمدلله شرط قرنطینه برداشته شد و البته رعایت کامل الزامات بهداشتی سختگیرانه و تست کرونا هم به شرایط اضافه شد.(فرآیند پیگیریها حدود سه الی چهار روز در تغسیل متوفیان توقف ایجاد کرده بود!)

بنظر حقیر آمد که چون یک مقدار ضریب ریسک بالاتر رفته قبل از اینکه چنین دستوری را به غسالهای رسمی بدهیم و یا از طلاب جهادی دعوت مجدد شود خودمان دست به کار شویم که آقای محمودی هم استقبال کردند.به هر حال وقتی ساختار رسمی می تواند کار کند چرا وقت عزیران جهادی باید گرفته شود و جاهای دیگری هم برای خدمت بود.و اگر بنا باشد طلاب جهادی وارد این کار شوند برای من طلبه به طریق اولی بسیار شرمندگی دارد که فقط ناظر باشم چرا که بنده علاوه بر جایگاه طلبگی، مسئول و نماینده مردم هم به شمار می آمدم و جز تکالیف مصرح در قانون هم می باشد.

لذا اصلا کار شاقی نکردم.از قضا میتی که هم غسل داده شد کسی بود که سالها در کسوت آتش نشانی شهرداری ایثارگرانه به مردم خدمت کرده بود و ریاست سازمان آتش نشانی علاوه بر ریس آرامستان شخصا از بنده درخواست تعجیل در حل مشکل تغسیل را داشتند و بنده علاوه بر پیگیریهای اداری در هماهنگی با ریاست شورا عملا وارد این کارزار شدم.دوستان زیادی جهت غسل اموات اعلام آمادگی کرده بودند و اینگونه نبوده که چون غسال حاضر نبوده تجهیز اموات معطل شده بلکه به خاطر رعایت مسائل بهداشتی و اختلافات پیش آمده چندروزی غسل متوقف شد. تمام این اتفاقات در شرایطی بود که شورا عملا تعطیل بود و دسترسی خاصی جز به دوستان حوزوی و بیش از همه استاد عزیز جناب سیدجعفر موسوی که زحمات فراوانی را هم کشیدند نداشتم.

خاطره آخرین ایستگاه

خدمت رسانی را از ضدعفونی خیابان‌ها و معابر شروع کردیم اما وقتی فهمیدیم علی رغم تاکید امام جمعه محترم و نماینده ولی فقیه جنازه مسلمین کرونایی چندروزیی در سردخانه ها و روی زمین مانده، راهی غسالخانه باغ فردوس شدم.

در جریان تدفین اموات کرونایی خبری از جمعیت نیست این افراد غریبانه جان داده اند. کسی زیر تابوت شان را نگرفته، فرقی نمیکند مادرشهید باشد یا فلان پیمانکار یا فلان فقیر؛ یکی از طلاب با فاصله و شرایط خاصی نماز میت می خواند و با فاصله از اموات عادی دفن میکنند.

در باز می‌شود و تابوت را تحویلمان می‌دهند و می‌روند. امواتی که با غربت تحویل غسالخانه داده میشوند. غرورم حسابی شکست وقتی که اموات هم سن و سال خودم را تحویل می دهند اینها حتما آرزوهایی داشتند و امروز روی سنگ غسالخانه روبرویم ساکت دراز کشیده اند.

عجب دوره ای شد این دوره شورا؛ از سیل تا کرونا. فکر نمیکردم کارم به جنازه و قبرستون و این جورجاها بکشه.

هرچند هیچ علاقه‌ای به این کار نداشتم اما از آمدنم پشیمان نیستم چون با این نیت آمدم که حضورم در این کار واجب است.

حالا از دیدن مرده ها نمیترسم دیدن بعضی از زنده ها و شنیدن حرفهایشان و حاشیه ها مرا بیشتر می ترساند!

پی نوشت:

۱. این متن را بعد از حدود دوهفته نوشتم تا خانواده نگران نشوند.

۲. غسالها انسانهای شریف و فداکاری هستند.

۳. زندگی هر انسانی یک کتاب است و قصه هایم تمامی ندارد.

۴‌. کار اصلی را عزیزان جهادی انجام میدهند نه ما مسئولین…در حال حاضر هم پیگیر آسفالت مناطق مختلف هستم.

والسلام. موسی پور عضو شورای اسلامی کلانشهر اهواز

۲۴فروردین۹۹





نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه ترین اخبار